RAHATINIZI BOZARIM
Der gibi bakıyor Atam, sükûnet çömüş portresinden. Ne tadınız kalır, ne tuzunuz diyor yattığı yerden. Emanete iyi davranın, olgunluk hamurunda tavlanın ve sarılın bu topraklara sıkıca diyor. Dış mihrakları bakışlarıyla deliyor, daha resimden. Siz de el var, kol var diyor. Merak ediyor yıllar sonra; sevmeyen niye hâlen bu topraklarda dolanıyor. Gençliğe de kısmen sitemi var,…
